Najbardziej medialne książki 2025 roku. Od Twardocha po Dudę i Lewandowskiego
Jak wynika z raportu „Stan czytelnictwa książek w Polsce w 2025 roku”, 41% osób powyżej 15. roku życia zadeklarowało, że przeczytało przynajmniej jedną książkę. Instytut Monitorowania Mediów (IMM) sprawdził, które tytuły najsilniej przyciągały uwagę czytelników w mediach, analizując zasięgi w prasie, portalach, radiu, telewizji oraz mediach społecznościowych.
Dane Biblioteki Narodowej wskazują na stabilne grono odbiorców, dla których literatura pozostaje istotnym elementem życia. W 2025 roku to właśnie ta grupa – blisko połowa społeczeństwa – generowała ruch w mediach, dyskutując o najgorętszych premierach.
Najbardziej zasięgowe tytuły 2025 roku
Wśród najbardziej medialnych tytułów 2025 roku pierwsze miejsce zajęła powieść „Null” Szczepana Twardocha, która osiągnęła zasięg na poziomie 49,4 mln potencjalnych kontaktów z przekazem. Oznacza to, że statystycznie każdy Polski odbiorca w wieku od 15 roku życia usłyszał o tym tytule przynajmniej jeden raz. Na drugiej pozycji uplasowała się książka „Lewandowski. Prawdziwy” autorstwa Sebastiana Staszewskiego z wynikiem 38,2 mln kontaktów z odbiorcami. Trzecią lokatę zajęła autobiografia „To ja. Andrzej Duda”, osiągając zasięg 26,7 mln. Czwartym najpopularniejszym tytułem w mediach był thriller polityczny „Kandydat” Jakuba Żulczyka (21,8 mln), a zestawienie TOP5 zamyka pozycja „Przepraszam za brzydkie pismo. Pamiętniki wiejskich kobiet” Antoniny Tosiek, z zasięgiem wynoszącym 14,5 mln.
Zestawienie najpopularniejszych tytułów zwraca uwagę przede wszystkim swoją różnorodnością gatunkową. W TOP5 obok powieści i thrillera politycznego znalazły się biografie oraz reportaż historyczny, co pokazuje, że współczesny polski czytelnik wymyka się prostym definicjom. Zamiast jednego, spójnego profilu odbiorcy, mamy do czynienia z mozaiką gustów i upodobań, które równie silnie rezonują w przestrzeni medialnej – komentuje Tomasz Lubieniecki, Kierownik Działu Raportów Medialnych w IMM.
Twardoch w mediach, Staszewski w sieci
Analiza IMM wykazuje wyraźny podział na liderów w zależności od kanału komunikacji. Tytuł „Null” Szczepana Twardocha zdobył pierwsze miejsce w rankingu ogólnym dzięki bardzo dużemu zasięgowi w mediach klasycznych (prasa, portale, radio i TV). Zupełnie inaczej sytuacja wyglądała w mediach społecznościowych. Największy zasięg spośród wszystkich analizowanych pozycji w social mediach zanotowała książka „Lewandowski. Prawdziwy” Sebastiana Staszewskiego. Tuż za nim uplasowała się książka „To ja. Andrzej Duda”. Podium w social mediach zamyka „Patopaństwo” Jana Śpiewaka. Książka nie znalazła się w sumarycznym zestawieniu TOP5 najbardziej zasięgowych, ale budziła bardzo duże emocje wśród użytkowników mediów społecznościowych.
„Lewandowski. Prawdziwy” i „To ja. Andrzej Duda” zdobyły zdecydowanie najwięcej interakcji (po ponad 200 tys.) w mediach społecznościowych ze wszystkich książek wydanych w 2025 roku. Analiza struktury zaangażowania wykazuje, że najwięcej interakcji – obejmujących komentarze, reakcje oraz udostępnienia – dla czołowej piątki zestawienia wygenerowały Facebook (29%), TikTok (27%) oraz YouTube (23%).
Widzimy rynkowy dualizm: media klasyczne budują prestiż literatury, a social media napędzają emocje wokół biografii i marek osobistych. Skuteczna komunikacja wymaga dziś precyzyjnego dopasowania treści do specyfiki kanału oraz zrozumienia emocjonalnych potrzeb bardzo zróżnicowanych grup odbiorców – dodaje Tomasz Lubieniecki z IMM.
Głos internautów
Analiza nastrojów i treści wpisów w mediach społecznościowych pokazuje, że każda z książek wywoływała odmienne reakcje i nisze dyskusyjne. W przypadku „Kandydata” Jakuba Żulczyka sieć zalała fala entuzjazmu dotycząca warsztatu pisarskiego autora – czytelnicy, w tym opiniotwórczy influencerzy, określali powieść jako „nieodkładalną” i pełną trafnych, ostrych zdań, które zostają w głowie na długo. Internauci toczyli ożywione debaty nad politycznym kluczem powieści, traktując ją jako bezlitosną satyrę na polską scenę polityczną, która u wielu odbiorców wywoływała skrajne emocje.
Zupełnie inny kontekst emocjonalny towarzyszył publikacji „To ja. Andrzej Duda”. Tutaj komentarze były najbardziej spolaryzowane i dotyczyły dziedzictwa skończonej prezydentury. W sieci często zestawiano tę książkę z „Kandydatem”, sugerując, że postać prezydenta stała się „surowcem” dla fikcji literackiej Żulczyka.
Z kolei biografia „Lewandowski. Prawdziwy” autorstwa Sebastiana Staszewskiego stała się hitem zasięgowym dzięki potrzebie „odbrązowienia” wizerunku mistrza. Internauci chętnie udostępniali fragmenty dotyczące słabości i trudnych momentów w karierze piłkarza, co budowało obraz autentyczności i zbliżało idola do zwykłego odbiorcy.
Najbardziej ciepłe i sentymentalne reakcje wywołała książka „Przepraszam za brzydkie pismo. Pamiętniki wiejskich kobiet” Antoniny Tosiek. W tym przypadku media społecznościowe stały się miejscem wspólnotowej refleksji, gdzie użytkownicy chwalili pracę redakcyjną autorki oraz dzielili się własnymi rodzinnymi historiami i wspomnieniami.
Na tym tle dyskusja o „Null” Szczepana Twardocha jawiła się jako najbardziej profesjonalna i zdystansowana – zamiast emocjonalnych zrywów, w sieci dominowały głębsze opinie, recenzje eksperckie i dyskusje o roli współczesnego intelektualisty, co potwierdzało status Twardocha jako autora dla czytelników poszukujących literatury wysokiej.
Metodologia
Analizę przeprowadzono na podstawie przekazów w polskiej prasie, radiu, telewizji, portalach internetowych oraz social mediach opublikowanych w 2025 roku.
Zasięg informuje o liczbie potencjalnych kontaktów z przekazem mediowym. Wskaźnik jest opracowany na podstawie oglądalności i słuchalności programów radiowo-telewizyjnych, czytelnictwa prasy, średniej liczby odsłon materiałów internetowych z uwzględnieniem współczynnika ekspozycji nazw własnych w treści oraz organicznych zasięgów kanałów mediów społecznościowych. Więcej informacji o wskaźnikach IMM jest dostępnych na stronie internetowej.
Instytut Monitorowania Mediów wyraża zgodę na pełną lub częściową publikację materiałów pod warunkiem podania źródła (pełna nazwa: Instytut Monitorowania Mediów). W przypadku wykorzystania grafik należy wskazać źródło (nazwę Instytut Monitorowania Mediów lub logotyp) przy każdej grafice.